الهی ، كفی بی عزاً  ان اكون لك عبداً

چهارشنبه گذشته ، ۱۳ رجب و زاد روز برزگترين مرد تاريخ ـ مولی الموحدين حضرت علی ( ع ) بود و من از روز قبلش در بيمارستان بستری بودم

زاد روز ابرمردی كه دنيا ديگر بسان او نخواهد ديد . وارسته ای كه براحتی از زخارف پست دنيا چشم پوشيد و فرمود : دنيا در چشم من از كفش پينه بسته ام پست تر است، مگر اينكه بتوانم حقی را بوسيله آن  زنده كنم .

در اوج عظمت دنيايی ـ يعنی قدرت و حكومت ! ـ فرمود :

خدايا ! اين عزت برای من بس خواهد بود كه بتوانم بنده ای برای تو باشم !

بندگی در اوج قدرت !

اين بشر ، ثابت كرد كه می شود پا را از مرز تكاملی كه برای انسانه متصور است فراتر نهاد . ميتوان از مرز ”هلوع بودن” گذشت و فخر خداوند نزد فرشتگان گشت . آنجا كه فرمود : انی اعلم مالا تعلمون ... وتبارك الله احسن الخالقين

به اميد آنكه هر يك در مسير كمال انسانيت نلغزيم و چون او بيانديشيم . 

/ 0 نظر / 3 بازدید